256 IETS OVER DE JODEN 



de joden eenigermate afkeer voor den land- en 

 akkerbouw opwekken ; de verpligting, die him 

 door de kerkelijke (*) wetten was opgelegd, om 

 van de opgezamelde vruchten het ticnde ge- 

 deelte aan de kerk af te ftaan , moest buitendicn 

 dien afkeer vergrooten , ja dit al moest de Joden 

 onbekwaam en ongenegen voor den akkerbouw 

 maken , en hen alzoo het bezit van landeigendom 

 gering doen fchatten en verachten. 



Daarenboven, er beftond voor de Joden eene 

 groote moeijelijkheid , op eene werkdadige wijze 

 den land- en akkerbouw uit te oefenen. De kerke- 

 lijke wetten ftonden het hun niet toe , Christenflaven 

 of lijfeigenen in hunne dienst te hebben. Het 

 ftond hun , wel is waar , wel vrij , de opgezetenen 

 (colon?) hunner landerijen op deze te doen arbei- 

 den, of de verfchuldigde dienften van dezen te 

 vorderen: even wel (Irekte zich dit regt toch niet 

 zoodanig uit 9 dat het him was toe ge ftaan , deze op- 

 gezetenen naar elders te voeren en elders te doen 

 arbeiden (f). Deze wetsbepalingen veroorzaakten 

 natuurlijkerwijze voor de Joden eene groote belem- 

 mering in het bewerken hunner akkers, en het 

 werd bijgevolg hun bijkans onmogelijk, den arbeid 

 te verrigten, die alleen de verwachting van een* 

 rijken oogst kon waarborgen, en vereischt werd 

 om de aarde in hare voortteelende kracht bij te 

 ftaan; en aldus kan men het geen wonder heeten, 



in- 



(*) Decret. GREG, de decimis. 



Cf) Deere** GREG, de Judaeis etc. IX, 6 c. 23. et alia. 



