IETS OVER DE JODEN. fitf? 



verhuizen > terwijl het den heer vrij ftond de voort- 

 vlugtigen in zijn landeigendom terug te voeren (*). 

 In Engeland en Spdnje heersehte hetzelfde begin- 

 fel als in Duitschland , en in beide deze landen 

 was de opperbefcherming het opperhoofd des ftaats 

 toegekend (f). 



Ten einde de befcherming, hun van 's konings 

 wege gefchonken , als het ware te vergelden , waren 

 in Duitschland de Joden verpligt eene zekere fomme 

 gelds der koninklijke fchatkist te betalen. Deze 

 cijns behoorde tot het koninklijk kamergoed , en 

 in diervoege heeten de Joden de flaven van het- 

 zelve. Deze (chatting was verfchillend. Vooreerst 

 betaalden zij eenig geld als belooning voor het 

 fchutsregt en de befcherming, die him werd toege- 

 ftaan : eene fchatting , die algemeen was aangeno- 

 men en gewoonlijk gevorderd werd, en die, toen 

 het naderhand in gebruik- kwam , het befchermregt 

 over de Joden aan anderen ter leen uit te geven , 

 nog dikwerf door de Duitfche koningen gedeeltelijk 

 aan zich werd voorbehouden. 2. De derde penning 

 van alle goederen , bij gelegenheid van 's konings 

 krooning, die daartoe diende, om het lijf en het 

 goed der Joden , welke gerekend werden den nieuwen 

 koning toe te behooren, als het ware te losfen. 

 3. De tiende penning van al wat door voeker was 

 gewonnen. 4. Een gouden ofFerpenning , die jaar- 

 lijks door elken Jood, die ouder was dan twaalf 



ja- 



( ) DUCANGE, Glossar: Medii aevi f voce Judaeus. 

 (f) Over Spanje zie men Anspruche der Juden van 

 JF. RUHS , I* Anhangsel p. 46. 



