IETS OVER bE JODEN. 



jaren , op het paaschfeest moest beraald worden , 

 van welke opbrengften c!e eerfte gcwoonhjk, de an- 

 dere meer afivisfelend werden gevorderd (*). 



De bijzondere gefteldheid van Frarikrijk en de 

 groote magt, die aklaar de groote leenheeren te 

 beurt viel, beletteden , dat zoodanig cene bepaling 

 omtrent de fchatdng door de Joden vcrfchuldigd 5 aldaar 

 werd vastgefteld: hoewel men daaruit niet beflmten 

 mag, dat de Joden van dezelve geheel en al be- 

 vrijd zullen zijn gebleven. Integendeel, in Frank- 

 rijk was willekeur de eerlte regel , die dan eens 

 de Joden op eene zachtzinnige vvijze deed behan- 

 delen , en ze wel eens uit bijzondere redenen , flerk 

 deed begunftigen ; doch die evenwel ? over eenen 

 anderen boeg gewend, harde en wreede maatrege- 

 len uitlokte: iets, dat geene verwnndering kan ba- 

 ren , als men bcdenkt dat de landsheeren de Joden 

 als hunne hoorige leden , en zelfs als hunne ////* 

 eigenen befchoiiwden (f) 



Zoo als wij gezegd hebben , de fchatting , die 

 in het Duitfche rijk de Joden opbragten , behoorde 

 aan de koninklijke fchatkist of tot de kamergoede- 

 ren der kroon, en langzamerhand, offchoon het 

 beginfel des eigendoms des Duitfchen konings over 

 de Joden niet verdween, veranderde hetzelv^ zoo- 

 danig, dat die bepaalde fchatting alleen als 's ko- 

 nings eigendom befchouwd werd (). 



Toen 

 (.*; EICHHORN, Starts- und Rechtsgeschichte > 297. 



(f) DUCANGE, 1. C. 



(5) Het dient hier aangemerkt te worden, dat bui- 

 ten eu behalves de opgenoemde lasten die de Joden 



inoes- 



