IETS OVER DE JODEN. 269 



Toen het naderhan'd den Duitfchen koningen aan 

 grondeigendom begon te mangelen , om fommigen 

 hunner getrouwen daarmede te beleeneri, kwam het 

 gebruik in zwang , alle andere zaken , hetzij be- 

 wegelijke, hetzij regten, als leen over te dra- 

 gen, om zich daardoor deze leendragers te ver- 

 binden. De befcherming en het beheer der Joden, 

 waaraan verbonden was het regt, om de fchat- 

 tingen af te vorderen , werd even zoo ook door dt 

 Duitfche koningen als leen gegeven ; foms geheel 

 en al gefchonken; foms ook wel verkocht of voor 

 eenigen tijd overgedragen. Hiervan levert de ge- 

 fchiedenis vele bewijzen. OTTO I had' dit regt aan 

 den aartsbisfchop . van Maagdeburg afgeftaan. 

 KAREL IV verpandde hetzelve aan de burgers van 

 Frankfort. De aartsbisfchop van Keulen bezat 

 hetzelfde regt in leeri (*). 



Onze gefchiedenis levert daarvan ook voorbeelden. 

 Keizer LODEWIJK van Eeijeren^ de echtgenoot van 

 MARGARETHA van Plencgouwen^ onder welke deHoek- 

 fche en Kabbeljaauwfche twisten in ons land ontfton- 

 den, ftond aan REINOUD, hertog van Gelderland^ en 

 aan deszelfs erfgenamen het regt toe, zoo vele 



Jo- 



moesten dragen, zij niet bevrijd waren, om, in geval 

 zij landerijen bebouwden of lieten bebonwen , de tien- 

 den daarvan aan de geestelijkheid te betalen. Deze 

 verpligting rustte op hen, even als op de Christenen, 

 en deze betaling waarborgde him het bezit hunner lan- 

 derijen. Decret. GREGORH,^. III. Tit. 30 de decimisc. 16. 

 (*) Deze voorbeelden geeft HULLMAN, t. a, p, p. 67. 



