1ETS OVER DE JO DEW. 



Joden liij in zijn gebied wilde behouden, te magen 

 befchermen en te docn huisvesten, en biigevolg 

 van hun de gewone dienflen en betalingen te vor* 

 deren (*). In Lraband kvvam hetzelfde regt'de 

 hertogen toe. In deze gewesten , alwaar de handel 

 zeer fchielijk was beginnen te bloeijen, hebben 

 zich zonder twijfel vvel eenige Joden ncdergezet , 

 ten eincle eerst hunnen handel , daarna hunnen 

 geldbandel te drijven. De bertogen hebben in den 

 aanvang aan dezen hunne befcherming gefchonken, 

 en daarna vveder ontnomen. In eene oorkonde 

 van dien tijd lezen wij , dat HENDRIK III in zijne 

 iaatfte vvilsverklaring beveelt , dat alle de Joden , 

 den geldbandel met woeker drijvende, zouden moe- 

 ten worden verjaagd, en (lechts alleen diegenen, 

 die even als andere kooplieden handel dreven 3 

 hunne woonplaaifen zouden mogen beliouden: een 

 duidelijk bewijs dat dit befchermregt den hertog 

 van Braband toekwam , en dat hij daarvan ge- 

 bruik maakte, om degenen die met geld woeker- 

 den , het verlof van huisvesting te weigeren en tc 

 ontnemen (f). 



Wij 



(*) VAN HASSELT, Geldersche Oudheden , L p. 515. 

 en volg. , alwaar de rekening van gelden , door de Joden 

 betaald, te vinden is. 



(f) MIRAEUS, Oper. Dlplom. I. p. 207. Item 

 expellantur Judaei et Cawarsini de terra Brabantia et 

 exstirpentur penitus , ita quod nullus remaneat in 

 eadem f nisi tantummodo , qui , ut alii mercatores nego- 

 tiari volucrint et esse sine praestatione et usura," Of 



de 



