IETS OVER DE JODEN* 



Wlj mogen het ook wel aannemen, dat de gra* 

 vcn van Holland zoo wel als de bisfchoppen van 

 Utrecht die zelfde regt ook hebben bezeten* Er 

 beftaat ten minfte geen twijfel, of de Joden heb- 

 ben zich ook in deze gewesten nedergezet (*)$ 

 en, hoewel wij niet, even als van de Gelderfche 

 hertogen , eene oorkonde kunnen aanvoeren , die 

 de fchenking of de beleening van het befcherm- 

 regt over de Joden bewijze , men kan geene reden 

 opgeven, vvaarom of aan deze vorften, die vroeger 

 dan de hertogen van Gelderland .eene landheer* 

 fchappy verkregen , hetzelfde regt niet toegeftaan 

 a^u zijn. Integendeel , eenige oorkonden (rrekken 

 genoegzaam ten bewijze, dat dit regt de Holland- 

 fche Graven toekwam. Hoe anders zou Hertog 

 ALBRECHT van Eeijcren , toen hij aan eenige koop- 

 lieden vergunde in Zierikzee handel te mogen 

 drijven , met deze vergunning de belofte hebben 

 kunnen paren, van niet te zullen toelaten dat eenig 

 ander koopman, Toskaner of Jood, zich aldaar tot 



den 



de laatfte bepaling, waarbij aan degenen, die geen woe- 

 ker meer dreven. de inwoning toegelaten werd , op de 

 Joden ook toepasfelijk zij , dan alleen op de zooge- 

 naainde Cdorsini (Italiaanfche woekeraars) , kan ik nice 

 beflisfen. Want, hoezeer de wdorden van het testament 

 van HENDRIK III , evenzeer op beiden toegepast kunnen 

 worden , fchijnt het echcer,dlt, over het algeraeen,xle 

 Joden in een minder gunftig daglicht ftonden, wegens 

 de misdrijven die men him verweet. 



(,*) VAN WIJN, Huiszittend Lev en , D. L No. a. 



IX. D. a. S 



