IETS OVER DE JODEN. 2/5 



del hunner fchatten zich in onvoorziene gevallen 

 te helpen. Toen mi de groote leenheeren, ja zelfs 

 ook wel kleinere, in het bezit van dit befcherm- 

 regt geraakt'en , en ten opzigte der Joden van never* 

 lede de plaats van bunnen opperleenheer innamen , 

 moesten natuurlijkerwijze de regten en privilegien 

 der Joden, van de willekeur en de goede gezindheid 

 dier heeren alleen afhangen. Welke regten zij omtrent 

 liunne perfonen , hunne goederen , hunne verbind- 

 tenisfen genoten , dit al hing van den zoo vaak ver- 

 anderenden wil der befchermers af. Hoe zij , ter in- 

 ftandhouding der verbindtenisfen met hen aangegaan, 

 konden handelen , en hoe zij hunne onderlinge ge- 

 fchillen hadden te. beflechten , dat alweder was met 

 altijd op dezelfde wijze bepaald. En hoe, wij vra- 

 gen het, zou dit vastgefteld zijn geweest, en op 

 eenen vasten voet ingerigt? Her beginfel, dat als 

 het eerfte van alien was aangenomen geworden, 

 dat den koning het lijf en de goederen der Joden 

 toekvvamen , eens tot de andere landsheeren over- 

 gegaan zijnde , inaakte de Joden ondergefchikt aan 

 de willekeur van dezen, en gedoogde geene vaste 

 bepalingen. ' Dit toont^ons dan ook de gefchiede- 

 nis , uit welke wij ten duidelijkde ontwaren , dat , 

 ten opzigte der Joden, alles regt was, wat de wil- 

 lekeur der vorften gebood , en dat alleen hunne 

 rijkdommen hun foms aanzien aanbragten, welke nog- 

 tans altijd het lokaas waren , dat ten hunnen na 

 deele harde maatregelen uitlokte. Zoo lezen wij , orn 

 hiervan een voorbeeld te geven , dat in Maagden- 

 ) in het jaar 1261, bij gelegenheid van het 

 S 3 



