IETS OVER DE JODEN. 285 



geestelijke zegt: het is de krijgskunst met ^ noch 

 de landbouw , noch eenig ander eerlfjk handwerk* 

 dat dc kcldcrs dcr Joden met wyn 9 en hunne zol- 

 ders met graan vu/t. Dat alles ontnemen ztf den 

 Christenen 9 het van de dieven voor een lagen pry's 

 koopende. Heeft een dief eenig kerkgeraad geftolen 9 

 hij begeeft zlch tot de Joden , en vlndt by dezen 

 eene veilige fchuilplaats (*). Men mag er niet aan 

 twijfeien : geheel en al zal deze befchuldiging nice 

 van grond zijn ontbloot geweest, en men zoude 

 dwalen, dezelve gehsel en al aan laster toe te 

 fch rijven. 



Overigens waren er nog eenige gebruiken in 

 de meeste fteden in zwang. Afzonderlijke begraaf- 

 plaatfen waren den Joden toegewezen (f). Men 

 veroorloofde hun zelfs ook hunne onderlinge ge- 

 fchillen door de oudften hunner gemeente, door 

 hunne Rabbijnen, en volgens hunne eigene wetten 

 tc doen beflechten. Aan deze hoofden der Syna- 

 gogen alleen waren de wetsbepalingen en gebruiken 

 bekend, en dezen alleen bezaten genoegzame kennis, 

 om de gefchillen te beflisfen en tiit te wijzen. 

 Hunne beflisfmg moest nagevolgd worden , kun- 

 nende zij anders den ban tegen den wederfpan- 

 nigen uitfpreken (S). De burggraaf, als (ledehou- 



der 



(*) Aangeh. bij BAIL. MEERMAN, GescJdedenis van 

 WILLEM II. p. 213. F. Runs, p. 16. DUCANGE, t.a. p. 



(t) DUCANGE , v. Judaeus. HULLMAN, aangehaalde 

 plaats, p, po. 



() Deze omftandigheid doet mij ook het gevoelen 

 verwerpen van VAN DER SPIEGEL , die , In zijnen Oor- 



sprong 



