tETS OVER DE JODEN* 2/ 



dsr Joden in de vorige bladzijden gezegd is, ge* 

 noegzaam hebben bevvezen , dat , al mogten eenige 

 vorften him gunstbewijzen betoonen , echter , gedu- 

 rende de middeneeuvven , him geenszins dezelfde reg- 

 ten, als die der andere ingezetenen van eenig rijk , 

 ten deel vielen; veeleer dat zij, als hoorigen en lijf- 

 eigenen veeltijds befchouwd en behandeld worden- 

 de , in hunnen toeftand de gevolgen van dit be* 

 gin Pel moesten befpeuren, en over het algemeen , 

 altijd tusfchen hoop en vrees dobberende , nimmer 

 eenigen anderen waarborg voor hunne regten kon- 

 den verkrijgen, dan alleen dien, welken him de wil- 

 lekcur der landheeren kon opleveren; een waarborg, 

 die , uic den aard der zaak , weinig gerustftelling 

 kon inboezemen, maar integendeel -altijd beducht- 

 heid en onzekerheid moest te weeg brengen. 



.Waimeer wij nu, onze bogen van de midden- 

 eeuvven afvvendende , den toeftand der Joden in den 

 tegenwoordigen tijd befchouwen , vvorden wij tot 

 de erkentenis gedrongen, dat nog veel van dat geen, 

 wat in de rmddeneeuwen ten hunnen opzigte viel 

 op te merken , nog hecien bij het eene volk meer , 

 bij het andere minder beltaat. Behoef ik vvel te 

 zeggen, dat nog tegenwoordig die klove , welke in 

 die tijden tusfchen Joden en andere ingezetenen 

 aanwezig was, nog niet is verdwenen ? Behoef ik 

 te herinneren , dat deze affcheiding nog in eenige 

 plaatPen , het is nog weinige jaren geleden , ha- 

 telijke Pcheldwoorden voonbragt, en zelfs de op- 



IX. D, 2. T ge- 



