288 IETS OVEfc DE JODEN. 



geruidheid van het volk tegen dezelve aanzette? (*) 

 Het is genoegzaam bekend: in vele groote fteden 

 van Europa^ in Praag, Rome, Napels enz. , ftaat 

 het den Joden nog tegenwoordig niet vrij , elders , dan 

 in de Imn aangewezene ftraten te wonen. Nog tegen- 

 woordig toont het hoofd derRoomfche kerk dezelfUe 

 bezorgdheid , die , door het kerkelijke regt voorge- 

 fchreven , in de middeneeuwen haren oorfprong 

 ontving : namelijk , om jaarlijks eenige Joden te 

 doen doopen, en hun tot het aanleeren der Chris- 

 ten Godsdienst bijkans te dwingen. In Sfanjt 

 heerscht niet alleen bij de koningen, maar ook 

 over het algemeen bij het volk , omtrent de Jo- 

 den diezelfde geest, die de Westgothifche wetten 

 hecft doen nederfchrijven. In ddn vvoord: hoe vele 

 jaren, en hoe vele groote gebeurtenisfen er ook 

 tusfchen beide zijn gekomen , die , zoude men zeg- 

 gen , de overige ingezetenen tot de Joden , en dezen 

 weder tot hunne medeingezetenen hadden moeten 

 doen toenaderen: de affcheiding beftaat nog altijd , 

 en in weinige Staten is aan de Jodeh eene ge- 

 lijkheid van regten met de overige ingezetenen 

 te beurt gevallen. 



Er is nog meer. Hebben wij het gezien , dat 

 in de middeneeuwen de Joden voor land- en ak 

 kerbouw eenen afkeer opgevat hadden, nog is deze 

 afkeer niet verdwenen. Men bezoeke ons vader- 

 land: zelden zal men er een' Jood aantrefFen, die 

 door middel van den landbouw zich het noodige 

 verfchaft. Men vindt er, wel is waar, eenigen , 



die 



Q*) In 1820 in Augsburg en Frankfort. 



