apS REPEVOERING OVER HET 



die in den flaat der natuur verkeeren , ftandvastig 

 beflempelt? Van waar anders dan dat de loop 

 hunner gewaarvvordingen en denkbeelden vrijelijlc 

 voortgaat, gelijk eene rivier, die zich zelven eenen 

 weg baant , en niet binnen oevers befloten is. De 

 eerfte afwijking van dezen ftaat, wanneer men over 

 $yne gedachten gaat nadenken, is reeds de eerfte 

 irede uit deze dichterlijke wereld." Wij voe- 

 gen , met betrekking tot ons onderwerp, nog eene 

 andere vraag hierbij: wordt het vuur der verbeel* 

 ding, die gloed, die het gevoel van het oogenblik 

 zoo dikwerf doet ontftaan, niet fomwijlen ver- 

 koelt , wanneer een dichter, op zijn gemak zaraen- 

 ftellende, om zich juist en naauwkeurig te kunnen 

 uitdrukken, de regelen der kunst telkens raad- 

 pleegt? of later, wanneer de ontftoken vlam is uit- 

 gebluscht, en hij het koude ftift der befchaving 

 aangrijpt , worden dan niet vele fchoonheden , die 

 hy aan den indruk en de warmte van het oogen- 

 blik verfchuldigd was, met de misllagen der over- 

 jjling tevens, door hem, der fchini van ARISTOTELES 

 of BOILEAU ten zoen , weggevaagd en voor altijdi 

 vernietigd ? . 



Het werktuigeliike van het fchrtiven, het logge, 

 aan eenen zittenden toeftand verbonden, ja het 

 dichten in eene eenzaamheid, zonder hoorder of 

 gctuige (3), dit alles moet, uit deszelfs aard, de 

 dichterlijke geestdrift verminderen en verzwakken , 

 zoo als zij daartegen door de beweging der lede^ 

 maten , die de prikkelbaarheid der zenuwen bevor- 

 , en den omloop des bloeds verfnelt, gewoonlijk 



ver- 



