VOOR DEN VUIST DICHTEN. 301 



hij zelf zag en hem trof (6), kan het den waren 

 Improvifator , noch aan woorden , noch aan maat , 

 noch zelfs aan rijmklanken ontbreken , wanneer hij 

 in zangen zal uitftorten, hetgeen hij zoo levendig 

 zag en gevoelde : geluiden toch en klanken fchep* 

 pen, onwillekeurig zelfs bij kinderen, geluiden en 

 klanken, die daarmede overecnftemmen; die gelui- 

 den en klanken , in eene oneindige verfcheidenheid 

 door zijn gevoel opgewekt en zinnelijk voortge- 

 bragt, zijn bij hem de mindere , maar altijd gereede 

 dienaresfen der bezielencie Godheid die hem aan- 

 blaast. En toch kan ik de wijze hoe? noch ver- 

 klaren, noch uiteenzetten hiertoe zou, bij eene 

 dichtevlijke , tevens eene wijsgeerige genie , die van 

 eenen KINKER (7) gevorderd vvorden. 



Maar genoeg, dat reeds bij deze befchouwing 

 alle twijfel aan het mogelijk beflaan van het 

 fcunstvermogen , waarvan ik fpreek , moet verdwijnen. 



Ik zeg kunstvsrmogen! geene kunstmatige ver- 

 rukking, waaraan het hart geen deel heeft; veel 

 minder rijmgoochelarij van vroeger of later tijd; 

 geene overbrenging van kronijkverhalen 9 zelfs niet 

 in Griekfche of Latijnfche voetmaat, als van eenen 

 BERONICIUS ; geen refereinen- klank en deunen van 

 rederijkers of kniedichters van den goeden ouden 

 tijd ; geen lang tooneelftuk , waarvan de ranker zich 

 beroemd, hetzelve in twee maal vier en twinti^ 

 uren genjmd te hebben (8); geene zoogenaamde 

 dichtregelen naar opgegeven eindrijmen , wel ineer 

 of min fpoedig , maar met pijnlijke moeite zaam- 

 gedrongen en altijd gefchreven ; en eindelijk voorai 



oo k 



