OVER DE MIDDELEEUWEN. 3<>9 



geweest? Om zich hiervan te overtuigen, be- 

 hoeft men flechts zijn oog te flaan op den toeftand 

 van Europa bij den aanvang der middeleeuwen , 

 en de'volken te befchouwen, welke zich toen in 

 dit werelddeel hadden nedergezet. 



Van de talrijke volksftammen , welke fmts eeuwen 

 in de vlakten van Azil als Nomaden rondzwier- 

 ven, en welke de oudheid onder den algemeenen 

 naam van Scythen begreep , hadden zich , reeds in 

 zeer vroege tijden 9 verfchillende horden , hetzy door 

 eigene zucht tot verhuizing aangedreven , hetzij door 

 liunne naburen verdrongen , in het oosten van 

 Europa nedergelaten ; zich van daar over deszelfs 

 noordelijke en middelfte gedeelten verbreid, en al- 

 dus deze bevolkt. Hier bleven zij langen tijd aan 

 de Romeinen onbekend ; en toen zij voor het 

 eerst met dezelve in aanraking kwamen, had de 

 republiek nog hare MARIUSSEN en CAESARS , difc 

 hen hadden weten te beteugelen. Minder gelukkig 

 flaagden daarin de Romeinfche keizers. Reeds 

 DOMITIANUS had van de Daciers den vrede moeten 

 koopen, en MARCUS AURELIUS zich genoodzaakt 

 gezien , het toe te laten , dat barbaren zich binnen 

 de grenzen des Romeinfchen rijks vestigden. Met 

 moeite had hetzelve vervolgens den fchok weder- 

 ftaan, door het voortdringen der Gothen veroor- 

 zaakt; totdat eindelijk de Hunnen, een Nomadenvolk 

 van den grooten Mogoolfchen flam , in het laatfte der 

 vierde eeuw, van de grenzen van Cfez opgebroken, 

 den Don overtrokken, tot in het hart van halie en 

 3 en onder alle de volken van 

 A a 5 



