396 OVER JUSTUS VAN EFF'EN. 



en poczij: de figuren, de omzettingen , de ftoute 

 beelden bewijzen , dat hi) zich aan de laatfle , indien 

 ik zoo fpreken mag, nog niet ontworsteld heeft, 

 en her in alien gevalle niet de losfe , ongedwon- 

 gene toon der zamenleving is. BRANDT is natuur- 

 lijker en minder gedwongen; doch de ftoften, die 

 \uj behandelt, kerkelijke onderwerpen ofzeezaken, 

 geven weder geene gelegenheid tot ontwikkeling 

 van die buigzame , losfe , gemakkelijke voordragt , 

 die zich op allerlei onderwerpen laat toepasfen , 

 zonder altijd dezelfde te blijven , die ernftige on- 

 derwerpen met waardigheid, verhevene met nadruk, 

 boertige met luim , gewone met bevalligheid kan 

 behandelen , die het oor boeit door eene onge- 

 zochte, natuurlijke kadans , en over alle voorwerpen, 

 die het aanraakt, eenr waas van nieuwheid en be- 

 langrijkheid weet te verfpreiden. 



Eerst dertig jaren na het begin der achttiende 

 eeuw heeft een man , die bij velen te weinig be- 

 kend is, zulk eenen ftijl, althans den eerden aanleg 

 daartoe , voor Nederland gefchapen. Het was 

 JUSTUS VAN EFFEN. Vergunt mij, G. H. ! u in 

 dit uur over dezen verdienftelijken landgenoot , en 

 zijnen invloed op den Hollandfchen fchrijfftijl , te 

 onderhouden. Ik zai , eerst dien ftijl , v66r de ver- 

 fchijning van VAN KFFENS hoofdwerk, met u be- 

 fchouwen ; daarna eene korte levensfchets van 

 dien fchrijver, en eindelt/k eenige proeven uit zijne 

 gefchriften aan u mededeelen. 



Met groote gebrek , hetwelk men bij de Neder- 

 landers der zeventiende eeuw , bij alle htinne on* 



mis- 



