406 OVER JUSTUS VAN EFFEN. 



Doch vvij komcn tot zijn voornaamfle werk, in 

 de moedertaal gefclireven , en waardoor hi) zich 

 eencn onvergankelijken roem heeft verworven, den 

 Hollandfchen Spectator. De tire I geeft reeds te 

 kennen , dat dit werk eene navolging is van het- 

 geen twintig jaren vroeger, door STEELE, ADDISON, 

 SWIFT , POPE en andere vrienden , in Engeland 

 zoo gelukkig beproefd was. 



In de geheele oudheid vindt men geen voorbeeld 

 van dusdanig een werk, waarvan de fchrijvers, 

 zonder zich aan eenig onderwerp te binden, met 

 echte luim en geest alles te berde bragten , wat 

 tot opfcherping van den fmaak, tot opwekking van 

 het gevoel voor fchoonheid, maar ook voor waar- 

 heid, regt en godsdienst, tot bevordering van goede 

 en bevallige zeden, tot fchertfende, doch nimmer 

 bittere of perfonele tentoonftelling van ondeugden , 

 dan wel vooral van heerfchende dwaasheden van 

 eenig land of tijdperk kon ftrekken. Het waren 

 geene fatiren^ zoo als van HORATIUS , nog minder 

 als van JUVENALIS ; het waren geene karakter- 

 fchetfen, zoo als van THEOPIIRASTUS en zijnen 

 gelukkigen navolger LA BRUYERE , maar het had 

 veel van beide die foorten van letterkundige voort- 

 brengfelen. Alles nogtans, wat ook flechts van 

 verre naar hatelijkheid of onzedelijkheid zweemde, 

 was daaruit verbannen. Aan den anderen kant was 

 dit werk uit zijnen aafd beftemd tot eene lectuur 

 voor het volk, en moest dus volflrekt ook de taal 

 van het volk fpreken , dat is , niet die van het 

 gemeen, maar van de befchaafde, doch ongeleerde 



krin- 



