OVER JUSTUS VAN EFFEN. 409 



ons een hoogst belangrijk tafcreel dcr zeden en 

 gewoonten van Nedcrland , in het bijzonder van Hoi* 

 land) in de eerftc helft der achttiende eenw, en 

 tevens een afdrukfel van de edele ziel , de detigd- 

 zame gevoelens en de heldere begrippen des fchrij- 

 vers. Op het voorbeeld van ADDISON geeft hij 

 zijn oordeel over onderfcbcidene Nederduitfche 

 dichters; een oordeel vol fmaak en onzijdigbeid; 

 zelfs laat hij meer gebrekkige dichters, gelijk JAN 

 vos , regt wedervaren in hetgeen zij gocds hebben , 

 zoo als in dit geval eene welluidende en rollende 

 versmaat. Nogtans bevie) hem de zachte trant van 

 CATS beter. dan de l)oogdravende in fommige van 

 deszelfs tijdgenooten. En onze groote mannen , 



ERASMUS, DE GROOT , BARNEVELD , DE WITT, 



CATS, BOERHAVE en andcrcn , hoe laat; hij him 

 regt wedervaren ! Hoe weinig zou men VAN EFFEN 

 kennen , wanneer men in den man , die deeds met 

 de Grooten verkcerd had, die gewoon was in de 

 Franfche taal veel te fpreken, te fchrijven, en met 

 Franfchen om te gaan , ook maar eenig gcbrck aan 

 opregte, ja aan warme , aan blakende Nederlands- 

 liefde verwachtte. Men zie die heerlijke vertoo- 

 gen , waarin hij dc groote daden der vaderlanders 

 vermeldt, en aan de Franfche vlugtelingen , naar 

 welke toen zoo vele Nederlanders zich verkozen 

 te vormen, de verpligting onder het oog bragt, 

 om deze natie, niet alleen wegens de van haar 

 gcnotene weldaden, maar ook wegens hare eigene 

 innerlljke waarde hoog te achten , zoodat de grootfte 

 cer, naar welke 7.ij dingen kunnen , is, met de 

 IX. D. 3. Dd Ne- 



