412 OVER JUSTUS VAN EFFEN. 



mensch , wiens boezcm door ecn' langzamen kan- 

 ker inwcndig vertcerd vvordt ; het is ccne fruit , 

 van buiten gaaf en fchoon , en in het midden 

 door een' worm allengskcns uitgeknaagd. Nog 

 gevoeglijkcr kan men het vergelijken bij een 

 magtig en rijk geladen fchip, wel voorzien van 

 zeilen en ffaand en loopend wand , gewapcnd 

 met treffelijk en menigvuldig gefchut, en in ftaat 

 om de fterkfte befpringing het hoofd te bieden. 

 Het trotfeert en vijanden en baren ; doch hoewel 

 er niets aan fchijnt te baperen, het is in zijne 

 wezenlijkRe deelen verrot , het wordt allengskens 

 met lekken vsrvuld, de zee zelfs in hare groot- 

 fte kalmte bckruipt het van onder; het pompen 

 is vruchteloos , en hoe zwaarder, hoe fchielijker 

 ^ het met al zijn rijkdom en wapenen in den af- 

 w grond nederzinkt. Het zijn niet alleen magt, 

 fchatten en uitwendige vrede , waardoor de voor- 

 fpoed van een' landaaid beftendig wordt gemaakt. 

 Het is de Christelijke religie alleen, die dit 

 heilzame uitwerkfei voortbrengt." Zie ook de 

 Vcrhandding over de noodzakelijkhcid des gebeds , 

 en het P>7ftc vertoog des tvveeden deels , over den 

 aard der toekomende gelukzalighcid , waarin de 

 gehcele geest van den vromen ADDISON in zijnen 

 navolger uitblinkt, en waarin de kracht en nadruk 

 der taal aan de zuiverheid en verhevenheid des on- 

 derwerps beantvvoordt. 



Mijn onderwerp is zoo rijk , dat ik u nog een' 

 geruimen tljd met de ernftige vertoogen van den 

 Spectator zou kunnen bezig houden : maar de tijd 



rocpt 



