4H OVER JUSTUS VAN EPFEN, 



den dor fchoone fekfe , voor eene eeuw, in een 

 voorbecld zal fchilderen. Het is in den vorm van 

 een' brief aan den Spectator , geteekend 10 Decem- 

 ber 1731. Ik heb," dus begint het, u iets 

 mede te deelen van eene converfatie , welke ik 

 onlangs bijgewoond heb , in een gezelfchap van 

 aanzicnlijke dames, die, hoewel juist niet van den 

 eerften rang, niet verzuimen om door haar gedrag 

 CM manieren , die van de hoogfte geboorte te 

 evenaren. Naclat de ordinaire praatjes van mutfen, 

 ftrikken , linten , kersvers van Parys aangekomen , 

 het goede air van dien I Jeer, de gemaaktheid van 

 dien anderen, en dit alles fijntjes met kwaadfpre- 

 kendbeid en achterklap gelardeerd , een half uur 

 onder een kopje thee , geduurd hadden , adresfeerde 

 zich eene jonge jufFer aan de dame van het huis, 

 om haar te vragcn , hoe het bijkwam , dat me- 

 vrouw N met hare dochters, welke zij gedacht 

 had , aldaar te vinden ? het gezelfchap met hare te- 

 genwoordigheid niet vereerde. Ik heb haar ver- 

 zocht," fprak de dame, maar zij liet weten, dat 

 zy onmogelijk komen kon , en dat om eene reden 

 die zoo wonderlijk en zoo belagchelijk is, dat ik 

 ze haast niet voor den dag dtirf brengen. Want 

 zeker het is anders eene heel hupfche vrouw, en 

 men moet zeggen dat hare dochters, hoewel al 

 vvat ftijfjes, zoete jufvrouwen zyn. Hierop wercl 

 de algemccije nieuwsgierigheid vvakker , en vier of 

 vijf jufvrouwen tevens verzochten mevrouw, dit 

 fceldzaam excus toch te mogen weten. Nadat zij 

 eindelijk had laten verbidden, barstc zy ai 



