OVER JUSTUS VAN EFFEN. 419 



vrouw zich met de liaar opgelegde taak, naar be- 

 hooren bezig houdt. Gij zult in het voorgedragene 9 

 wat ons voorname on'derwerp aangaat , reeds een 

 aanmerkelijk verfchil tusfchen den meer losfen en 

 vrolijken ftijl van den brief, en den meer ernftigen 

 en deftigen van het antwoord gevonden hebben* 

 Daar wilde VAN EFFEN de dwaasheden voorftellen, 

 hier dezelve genezen. 



Doch ik moet uwe aandacht nog op eene andere 

 verdienfte der voordragt van onzen Spectator toeven. 

 Het is de aandoenlijke, de hartstogtelijke toon, 

 dien hij fomtijds aanneemt, waar de aard der taal 

 dit vereischt. Vergunt mij, ulieden hiervan een 

 proefje mede te deelen, uit dat meesterlijke ver- 

 toog des eerften deels , vvaarin hij de natie voor 

 hare weldadigheid , aan de Waldenzen betoond, 

 open-lijk dank zegt. Gijweethet, mijne Hoordersl 

 dat dit ongelukkige volk, hetwelk nog voor wei- 

 nige jaren weder de toevlugt tot onze milddadig- 

 heid , gefterkt door de krachtigfte godsdienflige 

 herinneringen , genomen heeft , reeds menigmaal te 

 voren aan Ned cr land groote verpligtingen had. In 

 1655 was, door tusfchenkomst onzer regering en 

 der Engelfche onder CROMWELL, de fchrikkelijke 

 vervolging dier martelaren van het zuivere Chris- 

 tendom geftuit ; in 1699 gefchiedde eene nieuwe 

 rijke inzameling voor de kort te voren verdre- 

 vene, thans teruggekeerde , doch van alles be- 

 roofde Waldenzen; eindelijk werden zij door de 

 onverzoenlijke Sardinifche regering in 1731 op 



nieuw 



