OVER JUSTUS VAN EFFEN. 42! 



die in vveinig woorden* doch met de fterkfte ver- 

 wen , liet grootfte karakter afbceldt van iemand, 

 die in magt boven anderen uitblinkt; eindelijk , dit 

 is eene loftuiting, die met een onbetwistbaar regt 

 op mijne edelmoedige en teederhartige medcburgers 

 kan en moet toegepast worden. Men zal zonder 

 moeite zien, dat ik hierin beoog die uitgeftrekte 

 en fpoedige mededeelzaambeid , die door gansch 

 Holland^ en bij uitftek in deze doorluchtige we- 

 reldfiad , federt weinige dagen betoond is aan een 

 verdreven volk, wiens verdienfte zijn ongeluk even- 

 aart, on wiens rampen nit zijne deugd, als nit 

 eene brohader, voortvloeijen. Nooit kon eene wel- 

 daad beter belteed worden. Deze beklagelijke men- 

 fchen, die door de armoede, de nutfte leermces- 

 teres, opgekweekt, federt langen tijd hunne opper- 

 vorften als tot een baldadig fpeeltuig hebben ge- 

 ftrekt, nu overvallen, in beulshanden overgele- 

 vcrd, vermoord, verjaagd, van him goed en voor-i 

 regten beroofd: dan weder, viranneer men van hen 

 dienst lioopte te trekken , ingeroepen , in hunne 

 fchralc valleijen , in hunne regten en vrijheden her- 

 field, met hoop van rust gevleid, en ,in alle die 

 wisfelvalligheden , ftandvastige en onvermoeide aan- 

 klevers van hunne godsciicnst, altijd even getrouwe 

 en dappere onderdancn , altijd gcreed, de geledene 

 mishandelingcn kwijt te fcheldcn , de wraak aan God 

 over te laten, en him Jeven met de hardnekkigfte 

 kloekmoedigheid voor hunne verdrukking te wagen 

 en ten beste te geven. Dit is dat volk, hetwelk 



ve- 



