422 OVER JUSTUS VAN EFFEN. 



velc ecuwen v66*r de bervorming , bcvrijd van de 

 wezenlijkfte dvvalingen , die bet ganfche aardrijk 

 overftrooinden , het dierbare pand der ware godsdienst 

 tusfchen hunne vaderlandfche bergen getrouwelijk 

 bcwaard hceft, en, daarvan hct eerfte licht door 

 Europa verfpreidende, .eene eeuwige verpligting op 

 de fchouderen van velc Protelhnten gelcgd heeft, 

 en de blijken daarvan, als zijn wettig goed, de- 

 zelve kan afeifchen. -Ik wensch mijne lieve vader- 

 landers teederhartiglijk geluk met de nieuwe uit- 

 werkfelen hunner deugd, en ik denk met regt 

 deel te mogen nemen in de eer en den luister, die 

 daardoor noodzakelijk bij de ganfche Christenwereld 

 tnoet verkregen worden, en de glorie, aan over- 

 winningen en zegepralen gehecht , verre te boven 

 ftreeft. Ik laat aan onze wijze leeraren , om hunne 

 barmhartige toehoorders voor oogen te ftellen de 

 oneindige en eeuwige vergelding , welke het Op- 

 pervvezen aan de deugd van onderlingen bijftand en 

 hartelijke weldadigheid heeft verknocht. Ik zal het 

 voor tegenwoordig mijn* pligt achtcn , mijne vader- 

 landers af te fchetfen de zoete en innige vergel- 

 ding, die uit den boezem zelve van die deugd in 

 eene grootmoedige ziel voortftraalt, en met de wel- 

 daad zelve onaffcheidelijk vereenigd is." 



Na hierop eene fchildering gegeven te hebben 

 van het medelijden, als een' band, door den algc- 

 meene Vader, tot inftandhouding der menfchelijke 

 zamenleving , en tot aanvulling van het onvoldoende 

 derzelve gefchonken , gaat liij dus voort : 



Dit 



