428 AAN DE NAGEDACHTENIS VAN 



Ik heb dus van levensberigt en lofrede afgezien, 

 en wil alleen u het een en ander mededeelen, uit 

 mijne herinneringen , of u dit misfchien zou kunnen 

 dienen , wildet gij zelf nog eens in het vervolg hand 

 aan het werk flaan. 



Ik wilde zoo gaarne iets toebrengen tot de nage- 

 dachtenis van mijnen geliefden leermeester , aan wien 

 ik zoo veel te danken heb , en die mij zoo hartelijk 

 beminde. En als ik het meer op mijne wijze doen 

 mogt , ik zou geheele boeken over hem kunnen 

 fchrijven. In die herinneringen , waarvan ik fprak, 

 zal wel veel zijn , dat gij weet , goed en beter dan 

 ik; maar het kan geen kwaad, dat gij het op mijne 

 wijze voorgedragen leest ; dat geeft misfchien nieuwe 

 oogpunten, en daar het de moeite met waardig is, 

 te onderzoeken wat gij weet of niet , zal ik maar 

 zonder terughouding voortgaan. Ik onderftel altijd, 

 dat gij er nog eens voor het publiek gebruik van 

 zoudt willen maken , en daarom moet ik uwe kennis 

 aan onzen geliefden vriend niet tot maatftaf nemen 

 van het geen ik hier over hem fchrijven zal. 



De brave en beminnelijke SCHOLTEN , dien ik, met 

 het grootfte regt, als eenen tweeden vader befchouw- 

 de 9 behoorde onder mijne oudfte vrienden. De 

 kennis, die ik aan hem heb, dagteekent zich van 

 mijne kindschheid. Hij fchreef mij zelf nog kort 

 voor zijnen dood van onze fcdert jar en beprosfde 

 vriendfchap. Ik had het geluk door hem opgemerkt 

 te worden , toen hij eens , in mijne kindschheid , bij 

 mijnen vader aan huis kwam; en daar hij altijd ge- 

 woon was , fpoedig het beste te denken van menfchen 



en 



