430 AAN DE NAGEDACHTENIS VAN 



men daartoe alleen geraken kan door grondige gram* 

 aticale studie. Het was juist bij gelegenheid van 

 dit moeijelijke begin mijner Griekfehe lludien; dat 

 de beminnelijke man, om inij te bemoedigen op den 

 weg , die hanvankelijk zoo fteil en ongemakkelijk 

 fcheen , mij mededeelde wat hem zelven bij WYT TEN- 

 BACH en DE BOSCH wedervaren was. Dan plagt hij 

 mij , op zijne eigene losfe manier , te verhalen , hoe 

 hij in zijne eerfte jeugd maar volftrekt niet aan het 

 werk kon blijven, hoe hij vooral in gezelfchap was, 

 en op pleizierpartijtjes , enz. enz. , en hoe daar op 

 eens , als ware een God in hem gevaren , de zucht 

 tot ftudie in hem ontwaakte; hoe hij nu eensklaps 

 zich in de geleerdheid verdiepte, en alle vermaken 

 vaarwel zeide; en hoe hij tevens, van zijne vorige 

 leefwijze, daarbij de gemakkelijkheid had overgehou- 

 den, om tc midden van het grootfte rumoer, (vlak 

 aan het raam , mij dunkt ik hoor het hem nog zeggen , 

 met de kermis voor de detir) te arbeiden. Onder 

 opzigt van zijne beroemde leermeesters leerde hij - u 

 HOMERUS beftuderen en grondig verftaan. Dan 

 kreeg ik eenige verzen op" verhaalt hij mij , en 

 moest die goed analyferen geen woordje , geen 

 jota mogt er ongemerkt voorbij flippen , en dan , 

 'smiddags, op het desfert, dan kwam ik bij VVYT- 

 TENBACH en DE BOSCH. Ik moest dan voorlezen : 

 en zij aan het vragen: wat is dit, wat dat? en 

 haperde het , dan kon ik weder van voren af aan 

 beginnen. Zoo leerde ik HOMERUS van buiten; 

 ik kende hem ook, toen ik zoo oud was, als gii, 

 trots den besten Rhapfodist. Toen ik in 17^0 



met 



