434 AAN DE NAGEDACHTENIS VAN 



verlichten menfchen misfchien voorkoraen, dat ccn 

 jong ftaatsman , die zooveel verbroddelde met Grieksch 

 en Latijn , nog niet op de hoogte was van zijne 

 eeuw. ftfu, onze leermeester behoorde ook tot de 

 vorige , en dus moet men het hem niet kwalijk ne- 

 men, dat hij nog niet wist, dat men maar oogenblik- 

 kelijk aan zijn eigenlijk vak (zoo als dat heet) vallen 

 moet, en dat Griekfche en Latijnfche lectuur (zoo 

 noemt men datj volftrekt tijdverlies is, zoodra men 

 er meer werk van maakt, dan van elk ander werk 

 van fmaak , dat men in de hand neemt , als men zich 

 eens van ernftiger bezigheden wil verpoozen , of als 

 men bevreesd is , dat men anders na den eten in flaap 

 zou vallen. Had ik onzen goeden leermeester , die 

 altijd met Zlllk een viiur fprak van onze gelicfde 

 pudien^ en ze zijn geheele leven door beoefende, 

 eens met die hoogverlichte heeren in aanraking kun- 

 neti brengen , ik verbeeld mij , dat ik hem een vrolij- 

 ken avond zou bezorgd hebben. 



Hij zelf was een fprekend voorbeeld van den ge- 

 wigtigen invloed, dien de grondige ftudie der oude 

 letterkunde op het geheele beftaan van eenen regts- 

 geleerden en ftaatsman , ja van elk befchaafd mensch 

 hebben kan. 



Mijn oogmerk was nimmer," zoo Het hij zich 

 daarover in eenen zijner brieven uit , om , zoo als 

 men zegt , voor profcsfor te ftuderen , al had ik 

 mij durven vleijen , om ooit de noodige kundigheden 

 daartoe door vlijt en oplettendheid te verkrijgen. 

 w Ik heb de Griekfche en Latijnfche letteren federt 

 twee-en-veertig jaren beoefend, als het beste orga- 



non, 



