B. P. VAN WESELE SCHOLTEN, 44$ 



over , toch nooit verfchooning vragen 9 noch over 

 het niet aankomen^ als wij in elkanders nabijheid 

 zijn , noch over het laat beantwoorden van brieven , 

 of waarover het zou mogen zijn! Wij zijn door 

 woorden en daden zoo van elkanders deelneming en 

 vriendfchap overtuigd, dat die gevoelens beftendig 

 w zullen zijn van wederzijde, en door niets geftoord 

 kunnen worden , dan door de gevolgen van de Pa* 

 raJyskwaa/ 9 toen het den menfchen gezet werd 

 eenmaal te flerven; offchoon daarna ook nog be- 

 trekkingen van liefde kunnen blijven beftaan, waar- 

 omtrent het vermetel is, iets hoegenaamd, en niet 

 geopenbaard, te bepalen." 



Ja 9 edele vriendl die betrekkingen mogen wij niet 

 bepialen, maar zeker Deltaan zij in het hart. U zal 

 .ik beminnen en dankbaar vereercn, fchoon gij niet 

 meer op aarde woont , en gij , al weet gij op dit 

 oogenblik niet, hoezeer ik, en zoovelen met mij, uw 

 verlies betreuren, en uwe nagedachtenis in zegening 

 houden, gij ook zult ons daar niet vergeten. Op 

 aarde waart gij mij een weldoener en een wegwijzer 

 om wijzer en beter te worden. In den hemel zijt gij 

 een der genen, om wie te ontmoeten alleen ik, al 

 beflond er ook geene andere reden , uw voorbeeld zou 

 trachten na te volgen, om eenmaal, ftrookt het met 

 den wil van het Opperwezen, daar op nieuw van u 

 gewigtiger en verhevener onderwijs te ontvangen , dan 

 ftervelingen elkander op aarde geven kunnen. 



Mijn brief is iets anders geworden dan ik dacht, 



bestc vriend, en hij is zeer uitgedijd. Ik wilde u 



F f 3 heb 



