iHustratus lumine , et voce coelicus audira admo- 

 nitus, ex mediis eripitur pericnlis, ad fuosque 

 redit? (68) Quid tandem effipgi potest ad poe- 

 feos ornatum excelfius, quam angeli illius ad 

 Gysbrechtum fermo, praedictionem concinens 

 fuavisfimam de futura Amftelodami gloria? 



Itaque fi quantara poefeos, tancam quoque 

 muficae vim haberet haec tragoedia, egregie 

 antiquorum rationem expresfisfet Voridelius. Ac 

 vero, quod antea iam vidimus, univerfe apud 

 recenciores cantus in meram oracoris dicrionein 

 abiic, quod apud Vondelium non tantum in 

 colloquiis habetur, fed in choris eciam; nifi 

 quod unum chori carmen, ad religionem perd- 

 nens, in aede facra cancatur ad inftrumentorum 

 modulationem C^)* Sed quod frequentisfimum 

 est in Graeca tragoedia, uc quociescunque pef- 

 fonarum fenfus increscanc, codes canere incipL 

 anc et rruficae vi fenfus Rios exprimant, id nus- 

 quam in hac tragoedia iny2;.io, niii forte ali- 

 quam eius rei levem fimilitudinem babeant pau- 

 ci ii verfus, qui dicuncur de mortuo Pecro (7). 

 Chores autem, quos induxit Vondelius, totos 

 de fum fie ex anciquae tragoedfae ratione, in qui- 

 bus adeo per mecri brevitatem et verfuum nu 

 meros lyricae poefi convenientes , aiiquam in* 

 duxit rr.uficam, aut certe hos verfus cantui ap- 

 tos reddidir. Nee pocuit tamen eo pervenire 



Von- 



