et quamdam ad animum movendum vim incre- 

 dibilcm. Quare, nifi tibi ipfe comradicas, 

 mecum confenties , maiori admiratione dignam 

 esfe Vondelii tragoediam , Graecam vero illam 

 esfe pulcriorem ec omnino amabilem. L. No- 

 lo mihi contradicere ; tibi potius asfentior. Vi- 

 deo enim non te, fed me, esfe irretitum. Ac 

 recte dixisfe mihi videris. M. Et vero univer- 

 fe mihi videntur recentiores gentes in hoc etiam 

 virilis ingenii rationem fpirare, quod, cum ma 

 iori boni verique iludio ducantufj propter id 

 ipfum minori fint pnlcri amore. Quodfi vero 

 tibi fingas tragoediam, in qua unice proponatur 

 virtus , neque ulli occurranc fenfus aut affec- 

 tus : in qua praeterea nulla habeatur mufica, 

 nulla faltatio et poeTeos perparum ; posiit ea ce 

 a4 praeftantiae humanae fenfum efFerre, num 

 vero eadem amabilis ec pulcra forec dicenda, 

 vehementer dubito. Quamobrem quo magis 

 recentiores poetae excelfam illam indolem fuam 

 ec fublimem moralis fuae praeftantiae fenfum 

 amabili Graecorum pulcritudine ec nativa ele- 

 gantia temperarunc, eo quoque placuerunc ma- 

 gis ec deleccarunc (60). Age vero , Luci ! vi- 

 deamus, quomodo id ipfum confecutus fie Von- 

 delius in iis, quae habec eius cragoedia uni- 

 verfae Graecorum ration! confentanea. 

 Nolo mine dicere de eo, quod ex univerfa 



an- 



