naerant, inquibuspraemiutn reportabant ii, qui 

 aut quaestionem aliquam folvisfenc optime , auc 

 qui maxima porapa et fcenae ornatu rerumque 

 effingendarum folertia ceceros vicisfent (58). 

 Ex qua obfervatione intelligitur, quare ncque 

 apud VondeJium , neque apud plerosque recen* 

 tiores tantus fit auc cantus aut corporis motus, 

 quamus apud Graecos. Namque apud hos vocis 

 fonusefficacisfimus erat, vehemendor corporis ac- 

 tio: quod utrumque muficae faltationisque fum- 

 mam vim tragoediis addehat. Apud nos vero 

 vox ipfa histrionum eorumque actio ad orata- 

 rum dicricnem gestumque accedit, nifi forte in 

 eo differat, quod cum verfUvS dicantur, aliqua m 

 iis fit harmcnia maior, et rhythmus aliquis, 

 atque levisfimus cantus ec perquam obfcurus. 

 Quamobrem , mi Luci ! quo magis hanc Von- 

 delii tragoediam confidero, eo magis mihi per- 

 fuadeo, habere earn longe plurima , quae, (i ad 

 univerfam tragoediae Graecae rationem exigan- 

 tur, diverfa ab en fim, nee raro ei plane con- 

 traria: quae cum habeat ille cum ceteris recen- 

 tioribus tragicis aut partim aut prorfus commu- 

 nia, ea repetenda cenfui ex ipfo gentium recen- 

 tiorum ingenio atque historia. Spirant haec au- 

 tem , ut mihi quidem videtur , excelfiorem quam- 

 dam indolem , magisque virilem referunt habi- 

 tum. Nam ea ipfa maior gravitas tragoediae 



Von- 



