gicis intercedir. Nam uti in fabulae comlitij* 

 done ec conveniemia iJla, quae cernitur in fer- 

 jmonibus dictisque ad hominum mores rite com* 

 parandis, Vondelius Sophocli faepe non ce- 

 dit (6} : ita in vi poefeos est Aefchylo funillimus ; 

 reliqua autem ex Euripide defumfisfe inihi vide- 

 tur, (enrentiarum pulcrhudinem et prologi nar- 

 rationurnque rationem. Sentendae enim pluri- 

 mae, uc dicis, in hac tragoedia occurrunt, quae 

 partim rerum humanarum univerfam rationem 

 ipectant, partim auc Dei venerationem , auc 

 etiam moralem hominum conditionem (7). De- 

 nique quo maxime delectabatur Euripides, li 

 quam fubinde fencentiam interponerec, qua fuo- 

 rum temporum rationem perftringere posfet(s^; 

 idem amabat Vondelius, qui fuorum temporum 

 rixas nimiamque in multis ambitionem interdum 

 perftringere folebat (p> Neque minus Euripi- 

 deam racionem refert longus ille prologus ee- 

 teraeque narrationes, quibus Vondelius rerum 

 .gestarum historiam poetice defcribere ma- 

 Juit, quam minus perfectam rerum notitiam 

 tradere. Ceterum, ut dixi, ilia vis poeTe- 

 os, quae in Vondelio cernitur, mihi videtur 

 Aefchyli dictioni ebfe fimillima, et omnino in 

 hoc genere pulcritudinis equidem neminem cog* 

 novi Aefchylo fimiliorem quam Vondelium, qui 

 illi paene par esc in poefeos ornacu C^J* P^>s- 



llnc 



