vero, reponant, nos, o boni viri ! ex nulld 

 alia re leges nostras haurire potuimus, nifi ex 

 roaiorum inftitutis moribusque iis, qui in una- 

 quaque'civitate, ubi nullae funt leges fcriptae, 

 Jegum vim habere folent. - Hoccine concedamus 



o 



Luci? L, Concedamus. M. Rogent ergo: 

 Quarrnam vos igirur cenfetis ex patrum nosrro- 

 rum infdtutis fuisfe tragoediam, ex qua leges 

 nostras hauferimus? Ego vero, Luci! nunc 

 nihil dicam, tu iis refponue. L. Vidennr mi- 

 hi in tragoedia magnorum virorum fortunae ita 

 referri tit non historia narrecur, fed ipfae res ef- 

 finganturadvitae communisfimilicudinem , et co- 

 ram accidcre et geri cenfeantur. M. At vero, 

 dicant, magnopere erras, o optime! nihil enim 

 isrius generis nos nee iuvencs didicimus, et ve- 

 ro nefciebamus, quid tandem . es.fec poefis dra- 

 matica, quippe quam nemo ante nos tractas- 

 fet. Sed inde a tenera aerate adfuimus choris 

 Bacchicis, in quibus heroum fortunae cum nar- 

 rabantur poetice, turn etiara maxima vi mufices 

 celebrabantur, rum denique ip(i interdum imi- 

 tatione effingebantur heroes. Quamvis igitur 

 hanc imitationem acuon^mque cum faltatione 

 coniunctaTn auxerimus univerfe, tamen in nar- 

 rando et canendo antiqui chori rationem retinui- 

 mus. Quodil ergo minus omnia cenfeas ad ar* 

 tera quamdani dramaticam esfe conficta, aut non 



ha- 



