C 59 J 



(46). Etenim quamvis Euripides In 

 fabularum confticutione Sophocli cederec, ta- 

 in en , quod erac maximum in tragoedia Graeca, 

 fenfibus affeccibusque figmficandis ita Acfchylo 

 non tancum , fed ec Sophocli ec ceceris tragicis 

 omnibus praecelluic, ut raerico tragicorum prin- 

 ceps haberecur. 



Accesfic Euripides ad rragoedias fcribendas 

 non e cascris, fed ex Anaxagorae ec Prodi- 

 ci fchola. Hinc igitur eJoquemiae vim in- 

 credibilem, hinc philofophiae amorem maxi- 

 mum haufit adduxkque in tragoediam ita, uc 

 ftudio fuo nonnunquam eriam praeter fabulae 

 verifimilitudinem 'indulferic (47). Sed hmc quo* 

 que factum, uc finguli eius verfus fingulae fere 

 line femenciae. Sic igicur Sophocles diligentior, 

 cum in defcribendo ad verifimilicudinem fabulae 

 argumento, turn in accommodandis moribus ad 

 perfonarum variecacem ; habec quoque fuas liuri- 

 pides laudes, easque plane egregias: habec genus 

 oracionis propius accedens ad vicae confuerudu 

 nem, ec hominum capcum : habec fencenn'arum 

 vericacem gravicacemque, ex fapienciae ftudio ec 

 civili prudencia: habec fuavicatem , dulcedinem, 

 eleganciam prorf us mirifream: habec eloquentiae 

 vim incredibilem , uc , quamcunque perfonis tribu- 

 ac oracionem, ea probanda videatur: habec deni- 

 que facuhacem adaniraiaffeccusadmirabilem(4R). 



Quii 



