C 5* ) 



inancm , mm etiam oradonis magniloquentiam 

 denkjiie ipfius iabulae rationem reddidh melio- 

 rcm (40* Itaque cum antea Aefchylus fcenam 

 repensfet, eamque certo loco conilicuisfet, ac- 

 toribus etiam dedisfe: perfonas, vestitum deco- 

 rum , atque cothurnum C4 rj ) ; Sopholes postea 

 quidquid in iis inesfe videretur inanis fpecid , 

 circumcidit. Qui idem fermonis fublin-it: cm 

 dulccdine temperans, recedensque a dichyram- 

 borum audacia, ad Homed magis et epicorum 

 orationem acceslit (43). Sed, quo roaxime in- 

 elaruit Sophocles, hoc est: quod ipfius argu- 

 mentum fubulae ad naturae verhatem de(crip! ; <t, 

 eractionem auxit, variamque reddidicf44). Qua 

 in re, uti prae Aefchylo excelluin, ica iupera- 

 vit etiam Euripidem: quapropter ex antiquo- 

 rum fentenria hi maxima lecti , Sophocles Ipec- 

 tatus placebat. 



Mis fere temporibusimmutari coepta est Grae- 

 corum mnfica, quod tribuendum ipfis Graeco- 

 rum animis, qui uti post bella Periica fuerunc 

 molliores, ita mollior quoque evafic mufica. 

 Cum igitur Aefchylus fermonis fublimitati con- 

 fencientem muficam adhibuisfet , Sophocles eam- 

 dem niodcrata magis ratione temperasfet; Euri- 

 pides novam illam mollioremque muficam tra- 

 duxit in trgoediam (45). Atque ita tandem 

 vemmus ad eum , quern dixie Ariftotelcs esfe T/J^- 



yt- 



