tern taciti dolemus: fed vivir, nee nostrum, nee 

 Academiae obliviscitur ! lefus Chrisms ei adesc, 

 cui tuco omnia noscra conimendamus ! 



Defistamus igitur a luctu, A. A. H. H., ec 



perfuafum nobis fie de Dei erga nos , erga nos- 

 tram Academiam cura: cuius benignkas nobis 

 dederac eiusmodi virum, rarisfimi quidem exem> 

 pli , fed exempli tairen, quod imitari , quod fe- 

 qui posfimus! ec quidni ego coco recrearer ani- 

 mo , animadverc/ens caeceros Academiae nostrae 

 Curacores, Viros gravisfimos, falvos ec fospi- 

 tes, praefencia fua hunc decorasfe JocumV Qui 

 bus equidem gratum cestor animum , pro collar 

 can's apud me, apud Academiam beneficiis, 

 quibus fumma a Deo deprecor bona , uc vi 

 vane in hac terra, (quod ucinam per longum 

 tempus iisconcingatl) ut vivanc inaeternum! In- 

 primis id tibi optaverim, Amplisfime Swel- 

 3 e n g r e b e 1 ! qui tam feliciter fuccesfisti in 

 beati nostri locum. Si mei ipfius, fi omnium 

 collegarun > meorum mentem pernoscere tibi 

 fuisfec datum, rescivisfes certe, te nostro qui- 

 dem fuffragio in Curacorum coJIegium fore co- 

 opcacuni. Amas enim licteras, amas vinutem, 



am as 



