accipi, quad Vondelius Graecam Tragoediam 

 nuljo raodo hac in fabuld fecutus fuerit; hoc 

 enim fi diceremus, nobisipfi obloqueremur(^); 

 fed hoc volumus, caute esfe procedendum, ne 

 ad Tragoediae Graecae rationem exigere iludea- 

 rous , quae ad earn exigi non posfe videnrur. 



Quod ad Epifcdia igitur stnnec, de iis haec 

 nobis flatuenda videncur: aliquatenus ea-, fenfa 

 Graeco, lie vocari non posfe; raulta enim in 

 iis occurrere quae abesfe fine probabilicads de- 

 triinento posfinc; quod in fuis fabulis nnmquam 

 pasfi func Graeci; ab aitera vero pane fie 

 omnino vocanda esfe, quoniam Chori cantibus 

 incertexta func; neque tamen, ut et fupra, hoc 

 ipfo Capite, inonuimus,. eandein esfe eorum 

 originem apud Vondeliuin , quae spud Graecos 

 fuerat; quum vero in plerisque Aefchyli, So- 

 phoclis Euripidisque Tragoediis, praecipuum 

 locum Epifodia, fecundum vero Chori obcine- 

 anc, hac parte cum Graecis Vondeliana conve* 

 niunt. 



Exodum ainem Gysbe^ti AmfteJii a Graeca- 

 rum Tragoediarum exicus racione rson magnope- 

 re discedere, facile esc demonflratu. Fabulae 

 nostrae , accio (uc fupra vidimus Cap, II.) esc 



mo- 



00 Vidd. Prolegomena ad Part em alteram , et eius 

 partis Caput I et II. 



