C 137 ) 



.. . 



C AP U T QU I N TU M. 



DE CHORIS IN VONDELII FABUL& 

 GYSBRECHT VAN A E M S T Lr OC- 

 CURRENTIBUS. 



v, 



ividisfimtim Vondelius acceperac a naturS 

 ingenium; poeca, ut ita dicam , natus erat ; ne- 

 que igitur alicer fieri potuit, quin veterum Tra^ 

 goediis vehementer delectaretur, easque imitari 

 ftuderer. Quac.nns in hac fabuld fecucus eos 

 fuic, pardm iam vidimus; fed accedimus nunc 

 ad illud, quo et maxitne convenit eius fabula 

 cum Graecae Tragoediae ratione, ec maxime 

 limul ab ea discedic. Quicumque fc. Choros 

 in hac fabula occurrences atcence legeric et rele- 

 gerit, eum nullo modo lacebic mulcum differre 

 eos a Giaecis: neque tamen propcerea Vondeli- 

 um reprehendendum existimabic, quippe cuius 

 tempore (ut etiam fupra diximus) ne eruditisfi- 

 mi quidem celeberrimique viri Graecorum Cho- 

 ri cum tota fabula nexum bene perfpexerunc; 

 fed maximaspotius agat Vondelio gratias, maxi- 

 xnoque gaudio perfimdasur, necesfe esc, quod 



