C 144 ) 



- Animadvertendum autem hoc etiatn vutetur, 

 in hac fabuM, non aeque atque in Graecis, 

 Chorum post nodi foKuionem carminibus fuis 

 et exclamationibus de infelici prirnariae perfonaa 

 fbrcun-5 queri : fed fieri hoc rion poterat; noa 

 enim tempus erat flendi Jacrymandique, fed ce 

 Jeriter omnia eranc facienda; crudelis quippe 

 et acer eos hostis urgebat. 



Caeterum , quod ad Chororum merrnrn atti- 

 net, eum lyricum esfe quum per fe pateat , fa- 

 cile intelligitur , verfus, qjihus cominemur, 

 non esfe eosdem, quos Diverbiorum. Et tales 

 omnino funt, quales animi affectionibus conve- 

 niant, qualesque optinie id exprimant, quod 

 fentire finguntur, qui eos canunt. Neque ta- 

 nien haecce carmina , ut apud Graecos, distino 

 ta funt in ftfophas et antifirophas ; cuius praeci- 

 pua caufa videtur in eo esfe pofita, quod neque 

 in Choris Senecae, cuius Tragoediae turn tem- 

 poris Graecis magis erant cognicae, occurrerent. 



Maximum vero, utdiximus, discrimen inter 

 Craecorum et Vondelii in hac fabula Choros 

 cst, quod hi non iisdem femper conftant perfo* 

 nis, quum iUi contra, quas in lingularum Tra- 

 goediarum initio perfonas retulisfent, ad finem 

 usque cas referebant, neque cum aliis commuta- 

 bant. Sed obiiciet mihi forte aliquis Aefchyli 

 i in cuius fabulae Exodo alius oc- 

 cur- 



