C 138 ) 



a Deo pecnliariter ductae et inftitutae, contem- 



platio cfusdem nexus praebec resumonia eviden- 



tia. Quos enim variis temporibus exftitisfe tra- 



dunt Libri Sacri magnos et eximios genris de- 



feniores et liberatores , egregios docrores et va- 



tcs, facerdores denique ec reges praeclaros ac 



forces, hi Temper multa reJinquum defideranda, 



er exfpectandum praebenc Confervatorem adhuc 



maiorem, in quo omnes, quibus finguli gavifi 



fueruiK, virttues coniunctae cernantur, ita uc 



ille demum idoneus fiat Israelins ad diu pro- 



inisfam falurem ducendis. Mira bine quaedarfl' 



apparet conveniemia argument! librorum V. T. 



cum doctnna Christian^, quam uberius indica- 



tam vidcas a Hesfio (i} Praeeunte hoc vi- 



to doctisfimo, divinas patefactiones cam arcto 



connect! vinculo perhibemus , ut V. F. argu- 



mentum non nifi ulterioris inftirutionis luce, 



quam Christo debemus, rite intelligi posfir (2}. 



At vero, quale ex his omnibus ducendum 



est argnmentum pro doctrina Christian^ tuen- 



da ? SinguJare quoddam , verum et gravisfimum ? 



cuius virtutem iam dicenda probabunt. Nimi- 



rum post ea, quae disputavimus fupra , perfua- 



fum 



(i) Conf. Hefs, Leer, Daden en Letgcvallenvan 

 fleer t II. p. 229232. 



1. 1. II. p. 288 , 2iJp. 



