( 145 ) 



iisdemque deinceps, cum pleraque hac in 

 e divino conlilio iam egisfec et pasfus esfec, ex- 

 pofuit ac illuscravic Prophetarum fcripca, uc 

 docerec, omnia, quae vidisfenc fecundum eo- 

 rum praedictiones accidisfe (i}. Qui aucem 

 ita ab optimo magiscro inftituti fuerant, quid 

 mirum , fi eandem in docendo fecuti fine 

 viam (2)? Hos ideo libros omnibus commen- 

 darunc Apoftoii, uc fides in Chrisco eo, firmius 

 ilabiliretur. 



Quantum vero ex his vadcinationibus* evencu 

 comprobatis, peci posfic praclldium pro doccri- 

 nae Chriscianae auccoricace ec divina origine, 

 hand obfcure faepe docuerunc: quod imprimis 

 videndum esc in Pecri epiflola priore* Hicenim 

 Apoflolus, cum per cocam hanc, quam fcripiic, 

 epiftolam id vellec ager>3 , uc Chriscianos ad fibi 

 conflancem piecacis Chrisdanae profesfionem ec 

 exercicacionem maximo ftudio honaretur, huius 

 adhorcacionis fuae liacirn ab inicio hoe funda- 

 menci inftar pofuit: vidclicec fummam esfe ec 

 immortalem falutem , cuius fpe cerra gaudeanc, 

 quibus pacefacca fie docrrinae Chrisdanae veri- 

 tas; fi modo oranem, quam deceac, daturi es- 



(O Luc. XXIV: 27, 44. 



(a) Conf. loca laudaca a Beckio, in Comra* 

 laud. p. 7578. n. i. 



K 



