( 33 J 



tarem fui admiratus , quam in fermone quo Iphi- 

 genia patrem fupplex orac, ne morci ipfam tra- 

 dac (65): Prima, inquic, ego ce pacrem ap- 

 pellavi, priniam cu me filiam appellasci, dura 

 equidem haerebam ad tua genaa ; nunc vero vis 

 me occidere? Sed largire mini cuumadfpeccum, 

 ec da (iliae osculum , ut hoc falcem de te habe- 

 am." EC postea parvulum quern manu gestabac 

 Orescem allocuca : Tu, inquic, parvulusqui- 

 dem es; fed fupplica camen parri lacrymans, ne 

 tuam fororem occidac* Ecce, o pacer! cacens 

 isce fupplicac cibi; quare miferere fupplicum 

 duorum carisfimorum." ~" Quae omnia fi force cibi 

 videncur praecer cragoediae dignicacem esfe dic- 

 ta ; fcico hanc ipfam esfe cragoediae Graecae ra- 

 tionera, qua nihii fimplicius, nihil magis ad 

 naturam exaccum esfe potesc. Caveamus vero 

 ne recenciorum poecarurn gravicacem ad anciquos 

 tragicos cransferamus. Illi enim dignicacem quam- 

 dara heroibus fuis cribuerunc gravicatemque con- 

 ciliarunc coci cragoediae , quae fi macuriori aeca^ 

 ti convenic, pullulanci prirnum Graecorum inge- 

 nio iuvenilique eorum levicaci ec alacricaci mini* 

 me erac confencanea. Ego vero hanc levicacern 

 ec nacurae fimplicicacem in Graecis magis, quam 

 in recendoribus gravicacem illam, diligo et % 

 nescio quare, amo magnopere. Nifi force haec 

 causfa fit, quod ipfe iuvenis iuvenilibus ftudiis 

 C du- 



