C 8 3 5 



$ LXH. 



*' f , ' 



Antiquorum fystematum auctores faepe ad 

 plares notas refpicere videmus ; L i n n a e i 

 aurem methodus, uc ipfe A danfon i u s (O, 

 ceceroquin illi non favens, affirmat, inter 

 omnes methodos maxime nomine fystemath dig* 

 na est, quia uni can turn parti infiscic et fecun- 

 dum hanc omnia disponit. Veteres faepius ad 

 plures atcenderunt, unde' fys.temata eorum adeo 

 nonnunquam obfcura, un fuo loco iam diximus* 

 Hi etiam partium vegetationis racionem habuisfe 

 culpantur: Morifonus aliique, quin Tour- 

 n'efortius ipfe hoc vitio methodos inquinave- 

 se; Linnaeus autem fecundum regulas, quas 

 ipfe dedic, non modo non in clasfibus ordini- 

 bnsque, fed neque etiara in generibus ad alias 

 quam fructificationis partes atrendit. Caefal- 

 p i n u s , Rains, praeter R i v i n u m anti- 

 quiores fere omnes, male herbas ab arboribua 

 feinnxerunt ; Linnaeus hanc divifionem fum- 

 mo iure reiecit, quod illi vitio vertere non 

 debuerac Buff onus (2). Genera denique 



be* 



(1) Families des plant es , pref. p. 41* 



(2) Hid. Nat. p. 7. Postquara Linnaeo obie- 

 cbrat eum herbas arboribus inmiscuisfe , de hoc, uc. 

 Ipfi videbatv.r , vitio , deque integro fystemate excla 



mat} 



F a 



