defumtum porro Vondelianae Tragoediae argu- 

 mentum ex antiquisfimis patrii heroi's fatis, pla- 

 ne tic apud Graecos: caleqne esfe, uc miiericor- 

 diam terroremque moverec, ideoque agentes in- 

 duci eciam arcdsfimis vinculis cum Gysberco 

 itinccas perfonas ; mutasfe denique Vondelium ea 

 quae mutanda et de fuo fingenda putabac, iisque 

 omnibus convenire eius Tragoediae argumencum 

 cum Graecarum fabularum argumenci racione. 



Praemisfis paucis de Historico fpectaculo, ob- 

 fervavimus in Capite Secundo , loci unitatem a 

 Vondelio neglecL-ain fuibfe, neque accionis unica- 

 tern eodem modo obfervacam, quo a Graecis: 

 temporis eciam perpecuitatem eum interrupisfe. 

 Disputaveramus autem an tea de quaestione : quae- 

 nam fabulae VondeJianae dicenda fie accio? Cau- 

 fam-vero unius accionis, temporislociqueapcae ec 

 connexae racionis , non eodem modo a Von- 

 delio, quo a Graecis obfervatae, esfe vidimus 

 non bene perfpectam Graecorum Chori rationem. 



In Tertio Capite egimus de Vondelianae fabu- 

 lae partitione ; oscendimus ei inesfe Prologum, 

 uc apud Graecos: ab altera parce Epifodia Grae* 

 cis esfe fimilia, ab alcera vero ab iis discre- 

 panda; exicum convenire cum Graecorum 'E^'- 

 Jw. Diximus icem de Raphaele, five de Deo ex 

 machina: de trisci fabulae exiru : expofiro tamen, 

 in capiris inirio, totius fabulae argumenco, in* 

 vestigataque ec expoilt^ eius origine, ne force 



ma* 



