C '7 ) 



Co fcribir Linnae.us: Caefalpinus mi- 

 9t hi magnus; quantum erat primam fie conde-^ 

 re gencem '!". (0* 



Procedendum itaque esfec adipfum eius fyste- 

 ma exponendum , fed dblep mi hi non Hcuisfe cita- 

 tum CaefaJpini opus infpicere; quamobreitt 

 ab omrii parte certa d ; e eo fcribere nequeo : fcripco- 

 res enim in exponendo hocce fysremace disfen* 

 tiunt, cum ob CaefaJpini operis raricauem * 

 turn ob vocabuloi*um* quibus urebatur, obfcuri- 

 tacem. Merico enim Linnaeus O) hoc fysce- 

 ma obfcurutn ob terminos artis proprios vocar* 

 L i n n a e u s (3.) ec W il 1 d e n o w i u s (^4) alio 

 modo quarn Hallerus (5) illud expofuere. 

 Ab hoc rurfum S p re n ge 1 i u s (6) differs. Cum 

 vero Linnaeus ec Wil 1 de n o wiu S* duo illi 

 fumrni viri , in eo confentiant et W i 1 1 d e n o w i i 

 liber iJlis Halleri et Sprengelii recencior 



(1) Conf. Collectio epift. Linnaei, p. 23, 



(2) In clasfibns plantarum , Leidae 1738. p. i. 



(3) In philofophia Botanica , 54. 



(4) Grundrifs der Krauterkiinde , Berlin 1 8 1 Ck 

 13^. 



(5) In bibliotheca Botanica, Tiguri 1771. t. I. 

 357- 



(6) In historia rei Herbarfae , Araft. 1807. t. L p* 

 426- fqq. 



B 



