C 7 ) 



M. Ego vero iam gaudeo; me tibi noa 

 affuisfe: est hoc enira perquam molestum. 

 EC vero hodie faepius de hac re queruntur. L. 

 Sed, dum progredimur , die mihi , Marce! 

 num iure tibi videntur queri, an immerito? 

 M. Neque fi hac de re , quid fentiam , dicam , 

 ftuhus ideo videar multis hominibus, qui folent 

 hodie de patriae nostrae ratione dicere ea, quae 

 aut ipfi vix intelligunt, aut quorum certe op- 

 timi iudices iibi folis videntur. EC funt ilia qui- 

 dem maximae utilitatis; quae tamen uc rite 

 iudicencur, perfcrutanda funt tenebrofa merca- 

 torum horrea, aliorumque hominum horridae 

 latebrae , in quibus ut omnia rite perfpicias , 

 centum tibi opus fit Argi oculis. Ceterum ad 

 haec omnia cognoscenda mihi nondum fuppetic 

 otium. Cuius rei causfa, amice! haec est: 

 nondum me ipfe cognovi , nee ingenii humani 

 latebras fatis fum perfcrutatus. Quare non ilia, 

 fed me fpecto, utrum ventorum quorundam ec 

 fiuccuum arbicrio ipfe ferar, an fit mihi datus 

 animus aliquis gubernator, qui, rerumetiam ini- 

 quicacem prudentia temperans, illuc navem de* 

 ducere qtieat, ubi posdm ea mercari, quae mi- 

 hi ad vitae felicitatem proilnc. Hoc mihi, o Lu- 

 ci ! propofitum fine femper maxime , quod ali- 

 quando ex historiae licerarumque ftudio cognos- 

 cerem. Et nunc quidem Piatonis dialogis et 



era* 



