C 9 ) 



pars, fl tibiita videtur, quaedam hodie parvnla 

 jYlufarum fedes; quare iam mihi enarra de Von- 

 deliana ilia tragoedia. L. Sed die mihi antea; 

 quidni ipfe ei adfuisti? M. Graecis cragoediis, 

 HE dixi, delectabar; quas, quod pace tua di" 

 cam, ipfis etiam Vondeliarns carrainibus ante* 

 fero. jL. Et tibi videtur fanctum vetus omne 

 poema; et niniio qnodam antiquorum amore 

 recentiorum carmina despicia. M. Ne verohoc 

 me crimine accufa; quamquam de antiquis ica 

 cenfeo, veram in iis ec nativam haberi pulcri- 

 tudinem: nam et tragici ec ceteri Graecorum 

 poetae omnes, cum nullam artem cogitarenc 

 aut praecepta poefeos, fuo quisqne ingenio 

 fuoque pulcri ampri indulferunc: unde ilia 

 fuavicas ec ipfius nacurae fimplicitas, quae me 

 tantopere cepit. L. Ilabcnc ce laudatorem exi- 

 mium antiqui; minorem camen, quam par esc, 

 recentioribus laudem tribuere mihi videris, Sed 

 age fcin' cu , quid iam diu mihi promiferis ? M. 

 Quid maxime? Z. Graecarum tragoediarum 

 rationem mihi declarare ec faepe ec ante hos 

 paucos dies volebas, ec, quid tibi in iis pla- 

 cerec maxime, enarrare: quare cum infperanci 

 mihi, fed valde opcanti, comigeric, uc in istuin 

 fermonem delaberemtir, iliud iam perfice; nam 

 otio abundamus, et esc hoc a ftudiorum cuorum 

 radone minime alicnum. M. Quid ais? opti* 



me 



