( 13 ) 



narrarent, nihil effingerent, nifi quod istis fen- 

 fibus esfet plenisfimum. 



Sed iidem quoque tragici in mediis Temper 

 Deorum fimulacris ec rerum facrarum folenni- 

 tate verfantes, a mythologia proficiebant maxi- 

 me, et Homericorum aliorumque anriquorum 

 carminum lectione inftituebantur, Itaque fi ar- 

 gumenta fpectes, videatur adeo tragoedia ab 

 Homero condita, quippe quae Homericis nar- 

 racionibus tota nitatur (^i). Quod quamvis ita 

 fie, habuit tamen tragoedia malorem quamdam 

 et excelfiorem fpeciem, magisque honoratum 

 retulit habitum (2). Etenim moralis illius pul- 

 critudinis amatores poetae tragici et ex Home- 

 ro aliisque ea potisfimum defumferunt, quae 

 ad interiorem hominum fenfum pertinerent, en 

 haec ipfa ornarunt etiam magis , et ad moralem 

 hominis raticnem adduxernnr. In tragicis enim 

 quantus fenfuum ardor: quanta affectuum ve- 

 hementia ! Dicas nil eos magis egisfe , quam uc 

 maiores oranes et vividiores hominum fenftrs 

 ^xprimerent. Quid agatur , fere non cogitas ; 

 quaeris unice, quid fentiatur: ipfae tragoedia- 

 rumperfonae non pugnant, non agunt; fed paci- 

 untur, fed lugent: omnia aut gaudiis aut lucti- 

 bus aut iris aut vindictis func plena: et, unde 

 haec ipfa proficiscuntur, caritas maxima, pie- 

 tas, amicitia et bonarum rerum amor in om- 



ni- 



