C 30 ) 



his fenfibus nostra mine plena fuit oratio, ita 

 iisdem refercae func tragoediae omnes , et ab ini- 

 tio ad finem usque plenisfimae. Nam in initio 

 tragoediarum delector equidem feniper nariva 

 ista fpectaculorum fimplicitate, qua plerumque 

 primo theacri incuicu aut mat-res- fupplices ap* 

 parent, auc infelices cum liberis patres, aut cum 

 miferis fratribus forores, aut infortunati cum 

 amicisamici (55). x q ua re ^ Luci! patet, ni 

 fallor, tota nobis ratio tragoediae Graecae, in qua 

 non ita politica ratio habetur, ut in pluri- 

 mis recentiorum carminibus , fed unice fere res 

 familiarum aguntur, narranturque aut contro- 

 verfiae cognatorum , aut calamitates et pericula 

 propinquorum. Itaque infelix Oedipus oculis 

 privatus filiaeque innixus humeris, non tarn an- 

 tiqui regis, quam infelicis patris imaginem re- 

 fert (56). Sed et Agamemnon et Clytemnestra 

 et Polynices et Antigone, et qui apud tragicos 

 occurrunt omnes, non tarn regis, aut reginae, 

 aut herois, aut principis alicuius matronae rera 

 agunt, quam potius et patris, et matris, et fi- 

 lii, et fratris, et fororis exprimunt fenfus et af- 

 fectus acerrimos (57). Ilia enim iuvenili Grae- 

 corum aetate et in ipfo naturae vigore, nee vi- 

 ros principes etiam pudebat, naturae fenfibus 

 obedire , et patris matrisque nominibus gloriari. 

 Quare etiani nulla in heroibus est excelfiras, 



nul- 



