C 5 ) 



ins Romanum (0> nos doceac, neminem plus 

 iuris in alterum posfe conferre, quam ipfe 

 Labec. 



Verum, dicanc disfemientes, facultas moralis 



confistic in facilitate exercendi actus pbyficos, 



quibus nemo fe opponere potest; fi quis iguur 



potest, amittitur facultas moralis, ec potesc bo* 



nae fidei posfesfur* quia a fua parte nullum vi* 



tium actui acquirendi inesr. Sed nee ilia ratia 



nobis valere videtur : licet enim quoad animum 



acquirendi bonae fidei posfesforis ius vitio nou 



laboret; contractum tamen est fuper re, de qua 



contrahi non potuir, aut res occupaca, cuius 



posfesfio non erac vacua , adeoque non ilia ad- 



funt omnia , quae ad legitimum dominium acqui- 



rendum reqtrirunmr. 



Quoad regulam, nemo plus iuris in alte- 

 rum potesc conferre quam ipfe habet ," hanc 

 Lufaeius ita interpretari conatur, ut fignificec 

 ilium, qui rem alienam transtuleric, dominum 

 indemnem praeflare debere; fed fi hoc admicti- 

 mus, turn, fi rem meam alter vendideric, hoc 

 pati teneor ec cantum regresfum habeo contra 

 venditorem , qui forfitan in remotisfima degec 

 regione. Sic dominus iure fuo quaefito privare- 

 tur absque ullo aequicatis fundamento. 



Bo- 

 CO Vid. Lex, 54. 120, D. de Reg. iur. 



