(15) 
brengen dan dat doel, welks bereiking wij ong 
in’ ket volgend leven sduenen” als‘ onis Hoogsté 
geluk ? Hoe vele uitiumtende' Natüurkandigett 
zoude ik anders hier kunren’ opnoemen, ot 
door hun voorbeeld te staven; hoe vele redé- 
rien, uit den aard der’ zake ‘ontleend’, wäteti-ér 
bij te voegen om te bewijzen, dat diezelfdë wut= 
tige kennis, welke wij verwacliten in eetië rüi— 
mere mate te zullen deelächtig worden aar‘ gez 
ne zijde des grafs, eù mict werde wij Kopen daar 
ons geluk gedurig te zullen zien toëttemen , iéts 
gens meer door kan worden bevorderd en uit 
breid , dan door de beoefening der a ; 
terwijl: zij niet minder dienstig is , om óp te eid 
tot deugd en nuttige baten adt van welker 
mate vooral in de toekomst de mate onzer za- 
ligheid zal af hangen. Mogt men, intusschen te 
gen de voorbeelden van een New ron, Boyer, | 
Nieuwenrijp, BorrHAvE en anderen, op 
welke ik mij lier zou: kunnen beroepen, wil 
len overstellen die van zulke Natuurkundigen. , 
welke bij al den roem, dien zij zich hebben 
verworven door hunne groote vorderingen en « 
belangrijke in de door hen beoefende vakken, 
maar al te veel aanleiding hebben gegeven, oi 
te vermaeden , dat zij overhelden, tot, betwijfe- 
Jing en ontkenning zelfs van de eerste: en be- 
langrijkste waarheden “van der Godsdienst: Ik 
i _ont4 
