{126 ) 
hoorlijk te regelen in hunne werkzaamheden: 
fen het spreekt van zelf, dat dit-een en ander 
look in een volgend leven steeds een voorwerp _ 
«zal blijven van onze naauwkeurige kennisne- 
ming en hoogste belangstelling. … Wel is waar, 
“zoo als thans onze ziel bestaat en werkt, wo= 
nende in, en gebonden. aan ‘het stoffelijk  lig= 
„chaam, het welk eens door. den dood-zal wor- 
den gesloopt, zal zij niet bestaan en werken in 
reen volgend leven. Tot den jongsten dag- zal 
«zij „hoe weinig “wij ons, daar van ook eenig 
-denkbeeld. kunnen vormen, buiten haar tegen- 
„woordig. stoffelijk omkleedsel blijven bestaan en 
«werken , en het ligchaam, met het welke zij.dan 
weder zal vereenigd worden, zal zoo aanmer 
„kelijk verschillen van, het tegenwoordige, dat 
‘wij van het eene tot het andere geen besluit 
‚kunnen trekken met eenige genoegzame zeker 
heid. Doch de natuur onzer ziel zal daardoor niet 
veranderd worden; hare vermogens zullen, schoon 
zich ook met dubbelde kracht ontwikkelende, 
wel dezelfde blijven: die althans, welke zij hier 
bezeten heeft, zullen haar ook hiernamaals wel 
‘bijblijven, schoon men ook al mogt vermoeden, 
“dat die met nieuwe, nog ongekende, zullen wor- 
‘den vermeerderd (q): en hare verstandelijke ver— 
-mogens zullen zich in hunne werkzaamheden 
jd wel 
(9) Ze Brarnet, a. pl 2 Stuk, 1 D, bl. 264 volg; 
