(113 ) 
zaligden uit het menschelijk geslacht ter woor 
plaats verstrekken, wie weet hoe vele van dië 
voorwerpen, welke haar thans versieren, én de 
nasporingen der natuurkenners’ bezig houden, 
met haar heerlijk vernieuwd, ook in een vol= 
gend leven hare gelukkige bewoners stof tot 
bewondering en bezigheid zullen verschaffen ? 
Zeker blijft ons de gedachtenis bij van die aard 
sche schepselen, met welke wij ons hier meer 
of min naauwkeurig hebben bekend“ gemaakt 
en in zoo verre gaan zij ten minste zeker met 
ons. over in het volgende leven, ‚In dat volgen- 
de leven. worden wij eenmaal weder. met ons 
ligchaam vereenigd, en hoezeer het zelve ook 
in vele opzigten moge veranderd zijn in hoeda- 
nigheden, het zal daar gewis een evenwaardig 
voorwerp zijn van onze bewondering, als het 
_dit hier geweest is, en wel in zoo ver het zelf 
de, dat de. kennis, die wij: hier van het zelve 
gekregen hebben, ons ook daar bij deszelfs ber 
schouwing zal.te stade komen. Zeer veel van 
het geen thans bestaat en door den Natuurken- 
ner wordt onderzocht met inspanning; van alle 
zijne vermogens, zal voor hem ook in de toe- 
komende wereld blijvén bestaan als voorwerpen 
van zijne kennisneming, en belangstelling. Naar 
diezelfde eeuwige, onveranderlijke wetten, naar 
| 13 wels 
